Fietsen en ouder worden.

Weer zo'n artikel uit het blad "Fiets" waar ik vrolijk van word. Vandaar dat er ook bijna 80-jarigen zijn die vrolijk op de racefiets blijven rijden!

Ik vermoed dat heel veel oudere racefietsers in de jaren '70 zijn gestimuleerd om op de racefiets te stappen door de successen van de ploeg Post.

Er was nog geen internet, dus je hoorde pas later op Radio "Tour" hoe de Nederlandse coureurs het deden in de Tour. Samen met het commentaar van Theo Koomen, die achter op de motor zat bij Raymond Nackaert, liepen soms de rillingen over je rug bij zijn commentaar.

Meer Lezen..

Back on the bike again.

De ene dag is beter of slechter dan de andere, maar vandaag ging het prima. Na de pillenceremonie in de ochtend en een bak koffie ben ik op de gewone fiets het dorp ingegaan.
En dat voelde heel goed. Bij het park hier in de buurt een fotootje gemaakt:

Niet op de racefiets natuurlijk, maar ik ben er blij mee. Ik had nergens last van en ook fietsen tegen de wind in beviel prima.

De kers op de taart was een bui regen die ik er gratis bij kreeg.  

Het voelde goed en schept vertrouwen voor de fietstest in het ziekenhuis op 3 maart.

Vanmiddag belde mijn dokter en informeerde naar mijn herstel. Hij zit zelf ook op de racefiets en gaf mij enkele tips. Hij vond het een goed idee dat ik de fietsreis naar Verona voor dit jaar had gecanceld; misschien volgend jaar..

Volgens hem kan ik nu alleen maar beter gaan fietsen, omdat de kransslagader op 2 plaatsen geen verstopping meer kent en de dosering van de Bèta-blokkers, die mijn hartslag kunstmatig laag houdt, kan misschien op een later tijdstip gewijzigd worden.

Meer Lezen..

De pillendoos

We waren vanmorgen vroeg wakker en Anita heeft een kop thee gezet voor ons beiden.
Het voelt heel apart als je om 06:30 uur probeert wat orde te scheppen in de pillen materie.

Om even een indruk te geven hoe dit er uit ziet, kan ik het beste de pillendoos laten zien:

Bloedverdunners, maagontzieners (.), cholesterolverlagers, Béta blokkers, spierherstellers.. Waarschijnlijk vergeet ik er een te vermelden.

Ik weet wat ze behoren te doen en ook wat de bijwerkingen kunnen zijn. Hopelijk blijven die bij mij wat beperkt.

En kan me nauwelijks voorstellen dat dit goed voor mijn fietsconditie is. Over ongeveer 3 weken moet ik de fietstest doen in het ziekenhuis en ik ben benieuwd wat dat gaat opleveren.

Vandaag goed gegeten dankzij alle goede zorgen van Anita en ook enkele wenskaarten ontvangen van vrienden en bekenden. Enorm bedankt allemaal!

Eric heeft een kleine monitor aan de voet van mijn bed gemaakt en een Chrome cast module gemonteerd, zodat ik YouTube op dat scherm kan afspelen.

Wat fijn is dat; zo zit ik een uur mee te rijden naast een treinmachinist die van een plaatsje in besneeuwd zuid-Duitsland naar Küfstein rijdt. Die machinist heeft een soort GoPro camera achter zijn ruit geplaatst en hem een uur laten draaien.

Ja, dat leidt wel af.

Zo ziet dat eruit:

Meer Lezen..

Ziekenhuis.

Terwijl ik in het laatste bericht melding maakte van een pijnlijke kou op de luchtpijp, kreeg ik in de nacht van woensdag 11 op donderdag 12 februari een heel andere ervaring.

In de nacht had ik bijna doorlopend pijn op mijn borst en na een paar uur te hebben afgewacht, hebben we 's-morgens de dokter gebeld.
Vervolgens ging alles heel snel: lopen ging bijna niet meer van de pijn, ik viel bijna weg en na een minuut wist de huisarts het al: hartinfarct.
Met een ambulance ben ik naar ziekenhuis Rijnstate in Arnhem gereden en direct op de afdeling Hartbewaking geplaatst. Na enkele bloedcontroles werd de diagnose "hartinfarct" mij definitief meegedeeld door de Cardioloog en zijn assistente. De cardioloog zei," u heeft geluk gehad, vanaf nu bent u hartpatiënt".

De volgende dag zijn er bij mij via de rechterpols/arm 2 stents via een dotter procedure geplaatst in de linker kransslagader. Deze waren op deze twee plaatsen door aderverkalking en dichtslibbing verstopt. Het bloed en zuurstof konden mijn hart niet meer bereiken en dat veroorzaakte de hevige pijn aan mijn hart.
Door plaatselijke verdoving werd ik doorlopend geïnformeerd door de behandelend chirurg. Na ruim een uur zei hij tenslotte: "zo, ik ben zeer tevreden, heb honger en nu ga ik eerst eten!".
Na zijn opmerking voelde ik de spanning afnemen. Dit geeft aan dat hij het volste vertrouwen heeft in de afloop.
Ik moest er, vanonder mijn loden lakens, omdat er steeds röntgenfoto's van mijn borst werden gemaakt, smakelijk om lachen.

Na enkele dagen rust en goede verzorging door ziekenhuis Rijnstate en mijn gezin zit ik nu weer thuis.
Enorm geschrokken, maar intens gelukkig dat ik dit bericht mag schrijven.

Ik moet het nog een plaats geven en leren omgaan met de vracht van 6 medicijnen per dag. Er wordt over een paar weken bekeken wat er definitief aan medicijnen overblijft en wat de uiteindelijke schade aan mijn hart is.

Er komt een FIT module via het ziekenhuis; dit is een revalidatietraject waarin wordt getest wat ik uiteindelijk nog kan en om mij vertrouwen terug te geven aan mijn eigen lichaam.
Want de angst zit er goed in. Alle eerdere plannen, zoals deze op de blog stonden, worden dit jaar gecancelled. Eerst maar eens herstellen en dan zien we wel verder.

Mijn vrouw en mijn gezin zijn een enorme steun en samen met hun kom ik er bovenop, ik weet het zeker.

Meer Lezen..

Tis fris met 3 graden..

Vandaag de Biria MTB gepakt en op weg gegaan naar Zeddam. Ik was oorspronkelijk van plan naar Varsseveld te gaan en daar rechtsaf te steken naar Sinderen. Maar de vrieskou vond dat ik eerder moest afslaan..

Even halt gehouden in het Montferland bij 's-Heerenberg:

Daarna weer op pad naar Zeddam en Lengel.

In Lengel een rondje gedraaid en via Elten weer naar Duiven.

Na ongeveer 10 minuten bleek de ingeademde lucht wel erg fris en daar bleef ik de hele rit last van houden. Toch maar even wachten tot de temperatuur wat gaat stijgen naar 8 à 9 graden.

Achteraf bleek niet de kou een boosdoener te zijn, maar het begin van een hartinfarct.. Ik heb onvoorstelbaar geluk gehad. Later meer.

De GoPro ging ook mee:

Meer Lezen..

Eerste rit 2015

Vandaag de eerste fietsrit gereden van dit jaar. Het was aardig weer, niet te koud, en rond 13:00 uur was de meeste gladheid wel verdwenen.

Ik reed met mijn MTB, deze heeft 2.35 Schwalbe Big Apples er om heen zitten. Dat is iets meer wegcontact dan een 23 mm racefietsbandje.
Dik in de kleren op weg naar Elten en de Berg over.
Ik heb welgeteld één racefietser gezien, maar wel begrijpelijk, want het was wel kleumen. Oppassen met de bochten draaien en na afloop weer veilig thuis.

De fiets ziet er niet uit, onder de modder, terwijl ik op geen bospad ben geweest..
Ik zal gelijk de pekel er af spuiten, want die witte zooi kom je nu terecht vaak tegen op het fietspad. Het aluminium kan er niet goed tegen.
Na zo'n kort, eerste ritje van het jaar, krijgt traplopen weer een aparte dimensie..

Meer Lezen..

Gaichtpassrunde.

Vanmiddag de "Gaichtpassrunde" gereden. Een afstand van circa 60 km via Tannheim, Grän en Pfronten naar Vils en vandaar door Reutte weer terug naar Tannheim. Op het laatste stuk moet wel even de Gaichtpass beklommen worden. Ik had me er meer van voorgesteld, maar met 42 x 24 en op het laatst de 28 gestoken, was het goed te doen. Het wegdek was prima, je rijdt wel tussen veel motoren mee naar boven; de auto's bleven vaak achter mij in de bochten.

De stijging is soms 9% met een hoogteverschil van 220 meter vanaf Weissenbach. Je slaat op de B198 bij de rotonde van Weissenbach rechtsaf en gaat verder op de B199 richting Tannheimer Tal.

Tijd genoeg om van het geweldige uitzicht te genieten.

Meer Lezen..

Namlos bij Berwang.

We zijn nu in Tirol. Met de Raleigh heb ik de wegen bij Namlos verkend. Het is een schitterend fietsgebied, hoewel de 42 x 28 op de 14% hellingen van Berwang naar Namlos wat tekort schieten! Ik heb de Raleigh meegenomen, omdat deze wat makkelijker uit elkaar kan om in de auto te vervoeren.

Maar soms zou ik de alu racer met de triple graag hier hebben..

De Strava stats: http://app.strava.com/activities/196193707

Meer Lezen..

Afdaling Jochpassstrasse.

Gisteren naar Sonthofen gereden over de Jochpass en de Jochpasstrasse met zijn 106 haarspeldbochten. Helaas was het iets vochtig, dus oppassen met de afdaling. De film kan ik hier niet uploaden, want dan heeft het dorp geen internet meer!
De stats: http://app.strava.com/activities/201408218 en een fotootje:

De Raleigh uit 1979 had nooit kunnen denken dat hij nog eens een gps en een GoPro en een GPS op zijn stuur zou dragen..

Meer Lezen..

Ommetje via Nesselwang

Zaterdag j.l. een ritje met de racefiets gemaakt naar Nesselwang via Pfronten. Eerst een afdaling vanaf Grän en dan een ommetje via Nesselwang en Wertach naar Oberjoch.
Zie de stats: http://app.strava.com/activities/199960510

Op weg naar Oberjoch op 1200m.

Meer Lezen..

Video Oberjoch afdaling

Ik zou de video van de afdaling van Oberjoch naar Sonthofen nog plaatsen. Het wegdek was helaas wat vochtig, dus ik moest oppassen in de bochten.
Nog nooit zoveel haarspeldbochten per kilometer gereden!

Geen andere fietsers gezien, wel een valsspeler die met zijn electrische fiets naar boven reed.. De omgeving is prachtig om te rijden en het laatste stuk naar Sonthofen is een rechte weg.

Dit is een geleende foto van de bochten van de Jochstrasse:

Meer Lezen..

Gerrie Knetemann Classic 2014.

Gerrie Knetemann Classic vanuit het Olympisch Stadion in Amsterdam.

Vandaag heb ik met een 35 jaar oude Raleigh Rapide de 115 km van de Classic in Amsterdam gereden.

Na circa 112 km weer terug in het Olympisch Stadion, alles was top geregeld.

Gemiddelde boven 27,1 km, soms met 36 in het uur en de '79 Worksop Raleigh Rapide gaf geen krimp. Leuke reacties onderweg gehad over mijn oude stalen ros en het even oude shirtje.

(Bijna) dezelfde fiets als Gerrie Knetemann destijds in het begin van de "ploeg Post":

Meer Lezen..

Toerclub ING-Arnhem in de Cevennen.

Van 31 augustus t/m 6 september 2014 heb ik samen met 22 toerclub ING Arnhem leden in de Cevennen gefietst.
Het was een inspannende, maar ook geweldige week. De Cevennen doen niet onder voor de bekende Franse cols. Vooral de Mont Aigoual met zijn 24 km lange beklimming is een bijzonder rit.
De hele week zijn we verwend met een heerlijk zonnetje en het verblijf was in een grote stacaravan/bungalow.
De foto's: (meer foto's op http://toerclub-ing-arnhem.nl/)

De clubleden van de toerclub ING-Arnhem voor het Campingbord.

Actiefoto van de GoPro genomen..

Stacaravan slapies v.l.n.r.: Maarten, Bert, mijzelf en Wim.

Meer Lezen..

Ahrdal 2007

In 2007 heb ik een aantal dagen rondgefietst door het Ahrdal. Ook weer gestart bij het Emmerich Hbf met de RE.

Na een korte treinreis ben ik in Remagen uitgestapt en vervolgens naar de Ahr gefietst.
Remagen ligt in het drukke Rijndal, waar vrachtverkeer, auto's en treinen dicht naast elkaar door het dal moeten.V
Vanaf Remagen was de Ahr-route goed te vinden en op de route was het helemaal niet druk.

De fietspaden in Duitsland zijn bij deze "Radwege am Fluss" goed van kwaliteit. Geen asfalt, maar z.g. schrotterwegen. Los gruis waar je best op kunt rijden. Het is er naar mijn mening ongeschikt rijden met 23 mm racebandjes; je kunt gemakkelijk weg glijden op de droge, losse ondergrond.
Op de Biria zitten de breedste Schwalbe Big Apples en die hadden geen moeite met de ondergrond.





Voordelige hotelletjes waren er genoeg en typisch kleinschalig "Duits", ook was er altijd een garage bij waar de fiets gestald kon worden.
Ik heb de route gefietst tot Ahrbrück en de lokale trein teruggenomen naar Remagen. De fiets kan makkelijk mee en in Remagen ben ik weer op de RE richting Emmerich gestapt.

Een foto album van deze tocht staat hier.

Meer Lezen..

Bodensee 2006

De eerste keer dat ik over de grens ging fietsen, was in 2006. Het doel was de Bodensee te bereiken.

Hoewel ik 's-morgens vanuit Duiven wilde starten, kwam daar door de hevige regenval op de dag van vertrek niets van terecht. Om  tijd  in te halen, ben ik de volgende dag naar Emmerich gereden per fiets en van Emmerich Hbf de IC genomen naar Heidelberg. Dat scheelt wel een stuk én je hoeft dan niet door het overvolle Rijndal te fietsen.

"Elk nadeel hep ze voordeel."

In Heidelberg startte dus eigenlijk mijn fietstocht.
In de trein had ik geen fietskleren aan, dus na een paar kilometer buiten Heidelberg heb ik me zelf omgekleed in een stuk bos. Je moet wat.

Na een 40-tal kilometers heb ik overnacht in een soort B&B. Heel goedkoop, niets bijzonders en toch een goed en comfortabel bedje. De entree was op een binnenplaats van een boerderij en aanvankelijk moeilijk te vinden. De fiets stond bijna naast de tractor..

Tübingen

De verdere route naar de Bodensee verliep zonder problemen of oponthoud. Het weer bleef goed en vooral het gedeelte door Baden-Württemberg was geweldig om te rijden.
Een GPS had ik nog niet en de route had ik op een papiertje onder de flap van mijn  fietstas gedaan.

Alle dorpen en plaatsen waar ik doorheen moest rijden, had ik onder elkaar geschreven. Dat functioneerde prima.
Gelukkig heb ik geen omleiding gehad, want dat zou onhandig zijn en mijn administratie door elkaar gooien..

De enige heuvels van betekenis waren de Schwäbische Alb. Ik moest er wel overheen, want het vormt een barrière van circa 200 km breed en 40 km van noord naar zuid.
Na enkele haarspeldbochten kwam ik op het plateau van zo'n 1000 meter hoogte.

Hier kreeg ik een stevige regenbui en na afloop zag mijn fiets er zo uit:

De heuvels glooiden geleidelijk op en neer en zonder veel moeite bereikte ik Langenargen aan de Bodensee. Uiteindelijk had ik een kleine 400 km gereden.

Ik ben teruggereisd met een bus van Fital. Dit waren fietsers die een georganiseerde reis rond de Bodensee hadden gemaakt en nu op de weg terug naar Nederland waren.
Van te voren had ik een ticket geregeld. Mijn fiets ging in de fietsbusaanhanger.

Een foto album van de tocht heb ik hier geplaatst.

Meer Lezen..

Fietsvakantie Frankrijk 1984

Een tijd geleden heb ik een handig apparaatje aangeschaft om dia's, dia al eeuwen op zolder lagen, te digitaliseren. Ik keek enigszins op tegen het vele werk, maar met deze lage buitentemperaturen moet het maar eens gebeuren. Let even niet op de fotokwaliteit, want de dia's zijn wat belegen geworden na meer dan 30 jaar..

In 1984 maakte een vriend en ik plannen om met de OAD-bus met fietsaanhanger naar Avignon te gaan, daar op de fiets te stappen en naar Marseille te fietsen.

's-Morgens fietsten we heel erg vroeg met onze bepakte racefietsen met bagagedragers naar het Amsterdamse Olympiaplein, waar de bus op ons wachtte. Ik herinner me nog dat er een 10-tal fietsers met hun zwaar bepakte werkezels werd ingeladen.  Wij gingen als laatsten de bus in en gingen op weg naar de eerste en enige halteplaats ergens in Brabant waar nog meer fietsers in stapten.

Na een gebroken en urenlange zit, want we zaten achteraan in de bus en konden bijna niet slapen van het lawaai van de aanhangerdissel die continu in het trekoog bonkte, kwamen we iets ten noorden van Avignon aan.

In die tijd hadden we geen GPS en telefoon. Ik kan me ook niet herinneren of we de route dagelijks hadden uitgestippeld, maar dat vermoed ik van niet. Nee, ik weet wel zeker van niet..

Henk in zijn nu onbetaalbare "Zieleman" truitje.

Overnachten deden we op de bonnefooi in kleine hotelletjes en waar we maar konden slapen.
Dat pakte ook een keer minder goed uit.

St Saturnin d'Apt

We waren aangekomen in het dorpje St Saturnin d'Apt in de Franse Vaucluse. Ik heb de naam van dat dorpje echt goed onthouden, zoiets vergeet je niet. Wij hadden overal gezocht naar een hotel of iets vergelijkbaars, zelfs aangebeld bij een soort herberg met het opschrift "Hotel de Ville".

Echte Hollanders met beperkte talenkennis Frans als wij waren, hadden wij toen niet door dat dit het Gemeentehuis was. Er was geen slaapgelegenheid te vinden, omdat er die dag een grote conventie oid was geweest en alle overnachtingsfaciliteiten vol geboekt waren.
Henk en ik hebben toen maar in de buitenlucht geslapen op een gemeentebank. Het was wel steenkoud weet ik nog.

De volgende morgen bij het eerste licht zijn we weer opgestapt en verder gereden. Zodra de zon wat meer kracht kreeg, hebben we een paar uurtjes geslapen op een picknick tafel en langs de weg.

Eenmaal in Marseille hebben we daar heerlijk rondgekeken en in de Middellandse Zee gezwommen. De overnachting in Marseille was een dubieuze; ik kan me alleen een piepklein kamertje herinneren en de fietsen stond buiten:

Van Marseille zijn we weer teruggereden naar de opstapplaats waar de OAD-bus ons terugbracht naar Amsterdam.

We hebben in Zuid-Frankrijk prachtig rondgereden, het was wel heel erg warm en hele grote dagafstanden zullen we niet hebben gemaakt.

De fietsen:

Henk reed op zijn Gitane met Reynolds 531 en Dura-Ace en ik op een verbouwde en overgespoten MotoBecane, hoe kan het ook anders met al dat gesleutel..

Meer Lezen..

Lahn 2008

Duiven ligt circa 10 km van de grens af en al fietsend is Emmerich Hbf goed te bereiken. Daar vertrekt de Regional-Express (RE) naar Koblenz en stopt bij elke redelijke plaats langs de Rijn, zoals Keulen, Bonn, Remagen etc.
Hier staat de Biria te wachten totdat ik een kaartje heb gekocht in Emmerich Hbf.

In Koblenz ben ik uitgestapt en naar de Lahn gereden. Koblenz is weinig fietsvriendelijk; veel geclaxoneer van auto's; zal wel met mijn Amsterdamse manier van fietsen te maken hebben..

Gelukkig had ik snel de route over de Rheinbrücke gevonden en kon ik naar Bad Ems fietsen.

Dit is Bett und Bike Haus Behr in Vilmar; een B&B in een grote villa.

Door tijdgebrek heb ik de route gereden tot Wetzlar, maar ik ga zeker nog een terug om de rest te rijden.

Meer Lezen..